Jæja ég ætlaði víst alltaf að segja frá Bostonferðinni okkar.

Við fórum á fimmtudagskvöldi og ákváðum að panta miða með rútu sem fór klukkan 21. Ég var í tíma til klukkan 20 og við álitum að klukkutími væri meira en nægur tími til að komast þangað og fá okkur að borða því að við þurftum aðeins að fara 2 stopp með lestinni. Gummi prentaði út kort hvernig við kæmumst frá lestarstöðinni að Fung Wah bus en það gekk ekki betur en svo að við gengum í vitlausa átt svo að við rétt náðum.Rútuferðin var ekki nema tæpir 4 tímar og svo komu Lára, Ásdís og Doddi að sækja okkur á rútustöðina.

Á föstudeginum fórum við öll í lunch á stað sem heitir Vox og við mælum ekki með. Mjög sérstakar samlokur á þeim stað. Síðan fórum við í langan göngutúr um Boston sem er æðisleg borg og skelltum okkur svo á skauta.

Ég verð að viðurkenna að allir skauta-hæfileikarnir virðast hafa horfið á síðustu 12 árum. Við Ásdís vorum vanar að fara reglulega á skauta og gátum vel skautað hratt, farið í hringi og skautað afturábak. Þarna vorum við 12 árum síðar og vorum bara ánægðar að detta ekki. Gummi fær byrjendaverðlaunin fyrir sína takta og Lára, verðlaun fyrir bestu nýtinguna á einum hring.

Við Ásdís skelltum okkur svo "örstutt" í H&M á meðan Doddi, Gummi og Lára biðu okkar á nálægum bar. Einum og hálfum tíma síðar komum við Ásdís á barinn þar sem allir reyndust vera ansi hressir á 3. bjór. Við fórum svo á hinn margumtalaða Houstons þar sem að við fengum eitt besta kjöt sem að ég hef smakkað og ekki skemmdi fyrir að það voru franskar með, nammi namm.

Þaðan fórum við heim til Ásdísar og Dodda og spiluðum póker fram á morgun. Fólk var mishresst en við náðum góðri pókeræfingu fyrir Vegas.

Á laugardeginum var fólk misglært en við fórum í Omni theater í Museum of Science, www.mos.org, þar sem við sáum mynd um Alaska. Omni bíóið er svona hálfkúla sem að þú situr inní þannig að maður fékk nokkurs konar þrívíddar-tilfinningu. Ég fékk allavega í magan þegar "myndavélin" flaug fram af háum klettum. Mér fannst þetta alveg geggjað og ég er búin að segja Gunnari bróður að hann og Þóra verði að fara þangað þegar þau fara til Boston í apríl.

Um kvöldið fórum við svo á æðislegan stað sem heitir Cuchi Cuchi. Þar fær maður smárétti borna fram af þjónustustúlkum sem eru klæddar í sitt fínasta púss með hatta og hárskraut, nokkurs konar leikhúsfílingur.

Eftir smá rúnt um Boston fórum við svo öll heim til Láru þar sem við spiluðum aðeins meiri póker en þar sem sumir voru enn eftir sig frá því kvöldinu áður þá fórum við ekki seint í rúmið.

Á sunnudeginum fórum við í lunch á Cheesecake Factory með Láru, Ásdísi, Dodda og Möggu. Club samlokan sé ég pantaði mér dugði sem hádegismatur handa mér og kvöldmatur handa mér og Gumma í rútunni á leiðinni heim. Við fórum svo til heim til Dodda og Ásdísar í pönnukökur og road-tripp pælingar. Á leiðinni þangað stoppuðum við aðeins heima hjá Möggu, Gumma og Hrafnkeli. Ég geri mér alltaf grein fyrir því hvað tíminn líður hratt þegar ég sé hvað börn hafa stækkað. Fyndið hvað allir eldast en ég er alltaf bara tvítug.

Þetta var æðisleg ferð, Boston er geggjuð borg, voða hrein og fyndið að við fengum það á tilfinninguna að hún væri lítil. Lára hugsaði voða vel um okkur og við þökkum enn og aftur fyrir það.