Vakna á hóteli. Morgunmatur. Pakka. Keyra af stað.

Hellirigning.

Á götum Oklahoma voru fáir á ferli. Gæti verið út af rigningunni eða vegna þess að í dag er "Memorial Day". Við hættum við að fara í rússíbanagarð vegna veðurs og heimsóttum "National Cowboy & Western Heritage Museum". Mér þótti það safn glæsilegt, Ólöf var sammála. Aðrir voru ekki eins hrifnir. Safnið hýsti nokkur af fallegustu málverkum sem ég hef séð. Allt fólkið á myndunum var m.a.s. með tvö augu, tvö eyru, nef og heilan munn. Annað skemmtilegt var kúrekabær með öllu tilheyrandi. Ég hleypti af stað þjófavarnarkerfinu þegar ég hallaði mér eilítið of langt yfir handrið við myndatöku Ólafar. Verðinum þótti ekki mikið til mín koma þegar ég baðst afsökunar. Hans svar: "The fifth graders do that too". Sniðugur kall. Litla músarsálin jafnaði sig á þessu. Hlaðborðið á safninu var með því girnilegra sem hópurinn hefur smakkað í ferðinni. Svínakjötið, karföflumúsin og gulrótarkakan slógu í gegn.

Ekki var hægt að kaupa sig inn í aðeins eitt gleðitæki í rússíbanagarðinum eftir safnið. Við ókum því af stað í átt að Amarillo. Ólöf steinsvaf í bílnum. Reyndar steinsefur hún í bílnum í nútíð. Ég er að skrifa í rauntíma, sjáiðitil, til að nýta dauðan tíma í bílnum. Þau skrif enda hérmeð.

Fortíðarskrif hefjast aftur.

Þegar við komum til Amarillo skelltum við okkur beint í "Wonderland" skemmtigarðinn. Eitthvað var hann minni en auglýsingabæklingurinn gaf til kynna. Þrátt fyrir það skemmtum okkur stórvel. Við fórum í tvo rússíbana, kolkrabba, klessubíla, sjóræningjaskip og tilgangslaust "Himalaya" tæki. Hápunktarnir voru tvímælalaust þrjú vatnatækni. Fyrsta gerði lítið annað en að bleyta rassa. Ásdís, Ólöf og ég fórum í vatnatæki tvö og þrjú og blotnuðum enn meir. Annað tækið var gúmmíbátur í myrkum göngum. Þriðja tækið var bratt fall beint í bleytu sem gjörsamlega rennbleytti okkur. Doddi, Nína og Lára skildu ekkert í okkur og fannst einkennilegt að við skyldum vilja upplifa bleytutæki eftir sólsetur. Við enduðum skemmtigarðaferðina á því að fara í pílukastleik þar sem Ólöf vann brúðu handa mér.

Okkur til mikillar lukku var "Outback" steikhúsið enn opið og þar gæddum við okkur á gómsætum mat. Þjónustustúlkan var einstaklega hjálpleg og benti okkur á nokkra staði í Amarillo sem sniðugt væri að heimsækja.

Andyri hótelsins var mjög fallegt. Herbergin síðri. Ég, Doddi, Lára og Nína enduðum kvöldið á nokkrum pókerleikjum og síðan var haldið til rekkju.