Bara stutt núna.

Í þessum skrifuðu orðum er verið að byrja að hlaða bílinn og við erum að fara að leggja af stað frá Albuquerque og ætlum við að keyra til Moab og er það um 6 tíma keyrsla. Á morgun ætlum við svo að fara í fjórhjólaferð um Moab eyðimörkina.

Á kortinu hér að neðan er hægt að sjá ferðina hingað til.

Vakna á hóteli. Morgunmatur. Pakka. Keyra af stað.

Hellirigning.

Á götum Oklahoma voru fáir á ferli. Gæti verið út af rigningunni eða vegna þess að í dag er "Memorial Day". Við hættum við að fara í rússíbanagarð vegna veðurs og heimsóttum "National Cowboy & Western Heritage Museum". Mér þótti það safn glæsilegt, Ólöf var sammála. Aðrir voru ekki eins hrifnir. Safnið hýsti nokkur af fallegustu málverkum sem ég hef séð. Allt fólkið á myndunum var m.a.s. með tvö augu, tvö eyru, nef og heilan munn. Annað skemmtilegt var kúrekabær með öllu tilheyrandi. Ég hleypti af stað þjófavarnarkerfinu þegar ég hallaði mér eilítið of langt yfir handrið við myndatöku Ólafar. Verðinum þótti ekki mikið til mín koma þegar ég baðst afsökunar. Hans svar: "The fifth graders do that too". Sniðugur kall. Litla músarsálin jafnaði sig á þessu. Hlaðborðið á safninu var með því girnilegra sem hópurinn hefur smakkað í ferðinni. Svínakjötið, karföflumúsin og gulrótarkakan slógu í gegn.

Ekki var hægt að kaupa sig inn í aðeins eitt gleðitæki í rússíbanagarðinum eftir safnið. Við ókum því af stað í átt að Amarillo. Ólöf steinsvaf í bílnum. Reyndar steinsefur hún í bílnum í nútíð. Ég er að skrifa í rauntíma, sjáiðitil, til að nýta dauðan tíma í bílnum. Þau skrif enda hérmeð.

Fortíðarskrif hefjast aftur.

Þegar við komum til Amarillo skelltum við okkur beint í "Wonderland" skemmtigarðinn. Eitthvað var hann minni en auglýsingabæklingurinn gaf til kynna. Þrátt fyrir það skemmtum okkur stórvel. Við fórum í tvo rússíbana, kolkrabba, klessubíla, sjóræningjaskip og tilgangslaust "Himalaya" tæki. Hápunktarnir voru tvímælalaust þrjú vatnatækni. Fyrsta gerði lítið annað en að bleyta rassa. Ásdís, Ólöf og ég fórum í vatnatæki tvö og þrjú og blotnuðum enn meir. Annað tækið var gúmmíbátur í myrkum göngum. Þriðja tækið var bratt fall beint í bleytu sem gjörsamlega rennbleytti okkur. Doddi, Nína og Lára skildu ekkert í okkur og fannst einkennilegt að við skyldum vilja upplifa bleytutæki eftir sólsetur. Við enduðum skemmtigarðaferðina á því að fara í pílukastleik þar sem Ólöf vann brúðu handa mér.

Okkur til mikillar lukku var "Outback" steikhúsið enn opið og þar gæddum við okkur á gómsætum mat. Þjónustustúlkan var einstaklega hjálpleg og benti okkur á nokkra staði í Amarillo sem sniðugt væri að heimsækja.

Andyri hótelsins var mjög fallegt. Herbergin síðri. Ég, Doddi, Lára og Nína enduðum kvöldið á nokkrum pókerleikjum og síðan var haldið til rekkju.

Elvis!

Haldið'i að við höfum ekki bara heimsótt kónginn í dag og farið í skoðunarferð um Graceland, heimili Elvis Presley heitins.

Á undan því fórum við í gegnum nú hefðbundið hótelvakn og vesen. Skiptum um gististað og fluttum farangur og annan fylgifisk á annað Days Inn hótel rétt hjá Graceland.

Graceland er sneddí og skoðunarferðin gaf athyglisverða innsýn inn í líf goðsagnarinnar. Settur er punktalisti með skemmtilegum staðreyndum úr ferðinni:

• Flugvél mjaðmahnykkjarans var nefnd eftir dóttur hans, Lisa Marie. Hún var glæsilega innréttuð. Gullkranar, fundarherbergi, einkaherbergi- og salerni, sími og skrautleg áklæði. Hananú.
• Söngfuglinn þótti áfengi bragðast bagalega og drakk helst Dr. Pepper og Gatorade. Pillur og matur voru hans djöflar.
• Hljóðtæki og heyrnartól leiðbeina gestum um heimili tónlistarmannsins og kvikmyndaleikarans.
• Húsið var skrautlega innréttað og greinilegt að dátinn fyrrverandi var maður smáatriða. Húsgögn og skraut voru sérvalin.
• Kvennagullið var mikið íþróttamenni og hafði svört belti í tveimur formum Karate. Hann hafði einnig gaman að amerískum fótbolta, byssum og bílum.
• Maðurinn er grafinn við hlið fjölskyldu sinnar. Grafsteinninn hélt fallega málsgrein:

God saw that he needed some rest and called him home to be with him.

• Flokkur listamanna ferðast um heiminn og sýnir upptökur af Elvis tónleikum "live. Súrt en satt.

Eftir skoðunarferðina tók við fyrsti "frídagur" okkur í fríinu. Við ákvaðum að slappa af við gítarsundlaugina, sötra bjór og gera girnilega sundfimleika. Doddi vann afturábaksnúkeppnina. Ég náði bara þremur hringjum af því að ég framkvæmdi afturábakrop.

Meltur var matur það kvöldið á "Texas de Brazil", brasilískum steikarstað. Þjónar skoppa um staðinn með mismunandi kjöt og spyrja hvort maður vilji smakka. Já takk við því og girnilegasta forrétahlaðborði sem þessi lillitilli hefur séð. Við pakkfull þannig að það flæddi matur út um anusinn.

Miðborg Memphis var öll í geðveiki og pakkfull af ölvuðu fólki. Við þurftum að sýna skilríki inn á aðalgötuna. Settumst niður á útiskemmtistað með lifandi tónlist. Doddi kömmaði yfir söngkonunni sem var víst dóttir frægs sálarsöngvara. Hún söng vel. Enginn jóðlaði. Í turni fyrir ofan borðið okkar var geit að japla á heyi.

Á heimleið reyndi leigubílstjórinn að svindla á okkur. Það gekk ekki. Hótelherbergi, labba inn, allir sofna, Gummi slóra í tölvu og síðan sofna.

Loksins alvöru bíltúrsdagur! Þriðji dagurinn í leiðangrinum var helgaður keyrslu. Við vöknuðum um hálfníuleytið og fylltum á eldsneytið á flatbökuafgöngum gærdagsins. Ekki var til nóg af pizzu handa öllum þannig að við keyrðum á "7-Eleven" og keyptum okkur hollan morgunmat og maul á veginum.

Við höfðum tekið eftir að banki nálægt mótelinu okkar var bæði afgirtur og lokaður. Það vildi ekki betur til en að bankinn ta'arna hafði verið rændur stuttu áður. Merkilegt, en við vorum ekki grunuð um verknaðinn þannig að við keyrðum af stað til Knoxville.

Ásdís hóf daginn undir stýri og sigldi fleyinu með trausti fyrstu klukkutíma keyrsludagsins. Lára tók við eftir nokkra tíma og þá hófst epísk pókerbarátta í aftursætinu. Ég, Ólöf og Doddi slögguðum út tvo leiki. Það er eins og kerran hafi verið hönnuð fyrir póker!

Stuttu eftir að Ólöf tók við stýrinu flössuðu skilti um að það hafði orðið slys á veginum sem við höfðum áætluð að myndi bera okkur alla leið til Knoxville, "I-81 South". Ólöf beygði því hetjulega af veginum og Jill reiknaði aðra leið fyrir okkur. Jill er GPS tækið hans Dodda, sem leiðbeinir okkur um víðáttur Bandaríkjanna með ljúfri kvenlegri röddu.

Nokkru seinna tók Gumminn við stýrinu og brummaði alla leið til Knoxville. Þar rúntuðum við um miðbæinn. Ég er ekki frá því að allir unglingar bæjarins hafi þar verið samankomnir til að spóka sig. Við lögðum bílnum og röltum að risastórum veitingastað. Bragðlaukar okkar fengu að njóta fajitas, nachos, hamborgara og girnilegrar steikar. Ég smakkaði á lókal bjórnum, Woodruff IPA, sem er girnilegur bitur bjór í anda Brooklyn Lager.

Eftir girnilega máltíð skutlaði Ólöf okkur að Days Inn móteli 20 mínútum fyrir utan Knoxville. Þar tókum við einn pókerleik og hoppuðum síðan upp í rúm.

Nú er klukkan ca. 11 daginn eftir og við erum að leggja af stað til Nashville að skoða okkur um. Sú ferð mun taka u.þ.b. þrjá tíma. Frá Nashville keyrum við í aðra þrjá tíma í dag og plönum að gista rétt fyrir utan Memphis...

...og já, það er þrjátíu stiga hiti og glaðasólskin!