Eitt sem að mér finnst skrítið hérna er að nú eru laufblöðinn öll að fljúka af trjánum en samt er 15°C úti.
Þegar laufin fóru að verða rauð þá fórum við í göngutúr um Prospect Park og síðan þá hefur mig langað þvílíkt að fara að púsla. Svona haustliðuð tré minna mig alltaf á það þegar við Erlen vorum að púsla í sveitinni með Gyðu.
Síðan þá hef ég bara púslað eitt púsl og það tók mig 2 ár. Það var frekar erfitt en það voru margar langar pásur teknar.

Það er annars ekkert að frétta af okkur. Dagarnir renna svolítið saman í eitt þegar maður er bara heima að læra alla daga. Við erum reyndar að reyna að mæta oftar í ræktina, hingað til höfum við verið svona styrktaraðilar frekar en meðlimir. Ég dró einmitt Gumma fram úr rúminu fyrir allar aldir í morgun, hálf 9 (
), til að fara þangað.
Við erum alltaf að reyna að fara fyrr á fætur en þegar maður er í skólanum á kvöldin þá er ekkert sem rekur mann á lappir.
Annars var ég bara í þessum skrifuðu orðum að fá það staðfest að Lára og Íris ætla að koma til mín eftir 2 vikur. Íris er á leiðinni heim eftir djammdvöl í LA og Lára fær smá frí fyrir lokapróftörnina. Ohh það verður svo gaman hjá okkur. Kannski kemur ein enn en það á eftir að koma betur í ljós.
Held að það búi steppdansari á hæðinni fyrir ofan okkur, brjáluð læti í þeim í allan dag. Voða fínt þegar maður er með hausverk.

Comments
Hæ hæ, Gummi bað mig um að commenta. Hef ofsa lítið að segja.
Er reyndar ofsalega spennt fyrir Thanksgiving (Þakkargjörðarhátíðin). Við förum næsta þriðjudagskvöld til New Jersey (næsti bær við New York) til fjölskyldu Steven. Þetta verður stærsta þakkargjörðarhátíðin þeirra í mörg ár. Ekki nóg með að hluti af minni familíu mæti (Gummi og Ólöf) heldur mætir bara öll ættin hans Steven og meira að segja allskonar nýjir/nýjar kærustur/ar sem hægt er að fá að skoða.
Já og svo verður borðað, guð minn góður. Ég gleymdi að minnast á það, Gummi og Ólöf, endilega mæta í joggingbuxum eða í belti sem hægt er að víkka.
Ég ætla að búa til þýska súkkulaðiköku (German Chocolate Cake) og sætar kartöflur með sykurpúðum (Sweet Potato Casserole with Marshmallows). Pabbi Steven sér svo um kalkúninn, sem mér finnst alveg brilljant, ef ég gæti bara sannfært Steven að elda eins og pabbi sinn.....vinn í því.....
Flýg svo til baka held ég á sunnudeginum. Voða stuð. Svo er bara stutt í jólin, trúi því varla, finnst eins og sumarið sé nýbúið, reyndar er að verða skítkalt hérna.
Vá hvað þetta var langt!
Kærar kveðjur, Kolla bolla